سونوگرافی پانکراس   

 

پانکراس ارگانی خلف صفاقی است که در سطح اولین یا دومین مهره کمری قرار دارد. اگر چه عموما معتقدندکه ارگانی ثابت است، اما ممکن است با تنفس تغییر موقعیت پیدا کند. معمولا به ناحیه سر، گردن و دم تقسیم می شود. حالت طبیعی معمولا دارای بافت یکنواخت است و نسبت به پارانشیم طبیعی کبد ایزوواکو یا هیپراکو است.

 

بیماری شایع پانکراس

جایگزینی چربی در بافت (لیپوماتوز) با افزایش سن شایع است و تا 35 در صد موارد ممکن است به صورت اکوژن و در حد بافت چربی خلف صفاقی مجاور دیده شود.

تشخیص پانکراس

سونوگرافی اولین روش تصویر برداری مورد استفاده در بررسی بیماری پانکراس است. این سونوگرافی برای تشخیص اولیه پانکراتیت و یا وجود شواهد شبه کیست در پانکراس به کار می رود.در سونوگرافی اکثر بیماران و مستقل از وجود گاز در دستگاه گوارش و چربی، پانکراس را می توان مشاهده کرد.

تکنیک بررسی

سونوگرافی معمولا بعد از حداقل 6 ساعت ناشتایی انجام می شود تا:

• قابلیت مشاهده ارگان بهبود یابد.
• مقدار گاز روده محدود شود.
• مطمئن شویم که معده خالی از غذا است.

موفقیت تکنیکی همچنین وابسته به مهارت و حوصله اپراتور است.

بررسی موفق پانکراس

برای بررسی موفق، تمام ارگان شامل سر پانکراس و زائده  uncinated، تنه و دم بایستی دیده شود. پلان های مختلف عرضی، طولی و ابلیک بایستی به صورت معمول مورد بررسی قرار گیرد و هدف آن بایستی دیدن تمام آناتومی حداقل در دو نما باشد.

از طحال نیز به عنوان یک پنجره آکوستیک برای دیدن دم آن بایستی استفاده شود. با حرکت پروب و اعمال فشار می توان گاز روده را جا به جا کرد. سایر تکنیک های شامل پر کردن معده با آب، بررسی بیمار در حالی که تنفسشس را معلق نموده؛ و تغییر پوزیشن بیمار به حالت دکوبیتوس است.

بررسی معمولا با سونوگرافی معمولی شروع می شود و از پروب های دارای چند فرکانس که امکان بکار گیری  بهترین فرکانس را برای هر عمق فراهم می کند، استفاده گردد. استفاده از تصویر برداری هارمونیک بافتی می تواند قابلیت مشاهده آن را بهبودبخشد، به ویژه هنگامی که بیماران و یا ساختمان های عمقی مورد بررسی قرار می گیرند.

تصویربرداری هارمونیک دارای جزئیات نفوذ بهتر و کیفیت تصویر کلی بهتری از سونوگرافی معمولی دارد. تصویربرداری هارمونیک بافتی همراه با تکنیک فاز اینورشن، دارای حساسیت بالاتری از سونوگرافی معمولی برای کشف ضایعات آن است.

استفاده از سونوگرافی داپلر در تشخیص مشکلات پانکراس

سونوگرافی داپلر برای آنالیز عروق اطراف آن شامل ورید پورت، شریان و ورید مزانتریک فوقانی، شریان ورید طحالی، ائورت و ورید اجوف تحتانی بسیار مفید است؛ و بایستی به طور روتین در سونوگرافی پانکراس به کار رود. سونوگرافی داپلر امکان کشف عروق داخلی و اطراف آن را فراهم کرده و می توان از آن برای بررسی باز بودن و تعیین مشخصات جریان خون استفاده کرد.

تجویز مواد کنتراست در مشاهده بهتر ضایعات نسبت به سونوگرافی معمولی، برتری دارد؛ و در تعیین مشخصات و ضایعات موضعی که در سونوگرافی مشاهده می شود. به کار می رود.

اندازه پانکراس، حدود آن و ساختار بافتی بایستی مورد بررسی قرار گیرد. مجرای اصلی آن و CBD و هم چنین عروق اطراف آن بایستی مورد شناسایی قرار گیرد.